[Verse 1]
Mam rentgenowy wzrok,
prześwietlam każdy front.
System pęka w palcach,
gdy wchodzę w jego kod.
Fałsz ma tu swój podpis,
ale krzywy jak dym.
Widzę hieroglify kłamstw
na ścianach ich gier i misji.
Architekt chaosu,
pentester rzeczywistości.
Wchodzę bez zaproszeń,
szukam słabych konstrukcji.
Na ekranach grube maski,
pod nimi ten sam strach.
Każda ich „prawda”
ma na wargach cudzy piach.
[Pre-Chorus]
I już widzę, co ukryli,
pod warstwami ich opraw.
Jedna iskra i się sypie
cały ten ich sztuczny świat.
Nie zamkną mi oczu,
nie zakleją ust.
Jak patrzę, to odpada
z nich ten cały kurz.
[Chorus]
Rentgenowy wzrok,
upadek systemu.
Rentgenowy wzrok,
prawda idzie w czerń.
Rentgenowy wzrok,
i z hukiem ich demon.
Rentgenowy wzrok,
ja widzę przez ten sen.
[Verse 2]
Mówią: „nic się nie dzieje”,
a w tle już leci dym.
BP i ocean —
plama ma swój rytm.
Zalane korytarze,
zakopane setki słów.
Pod spodem zawsze ktoś
liczy cudzy ból.
Na stołach same mapy,
na twarzach zimny lśń.
A ja czytam ich sygnały
jak pęknięty znak.
Spisek wchodzi w buty,
afera wchodzi w dom.
Ja nie gonię plotek —
ja wyciągam rdzeń i ton.
[Pre-Chorus]
I już widzę, co ukryli,
pod warstwami ich opraw.
Jedna iskra i się sypie
cały ten ich sztuczny świat.
Nie zamkną mi oczu,
nie zakleją ust.
Jak patrzę, to odpada
z nich ten cały kurz.
[Chorus]
Rentgenowy wzrok,
upadek systemu.
Rentgenowy wzrok,
prawda idzie w czerń.
Rentgenowy wzrok,
i z hukiem ich demon.
Rentgenowy wzrok,
ja widzę przez ten sen.
[Bridge]
Nie jestem tu, by błagać,
ja sprawdzam każdy mur.
Gdy kłamstwo się zacina,
słychać tylko chrzęst i szum.
Nadchodzi rozpad fasad,
zdejmuje ich z nich kurz.
A kiedy świat się chwiejnie
to ja zostaję tu.
[Chorus]
Rentgenowy wzrok,
upadek systemu.
Rentgenowy wzrok,
prawda idzie w czerń.
Rentgenowy wzrok,
i z hukiem ich demon.
Rentgenowy wzrok,
ja widzę przez ten sen.